بربادرفته

اینجا یه جانوشته: به تاریکی لعنت نفرست یه شمع روشن کن.

جمله قشنگیه ها.

ولی نمی دونم چرا همیشه از این جمله های کلیشه ای بدم میومده.

یا دیدید کسایی که  همیشه سعی می کنن جملات مثبت و انرژی دار بگن.

که من خوبم....من می تونم...من الم ...من بلم... و از این شر و وراکه فعلا حوصله ندارم فکر کنم یادم بیادبقیشون دیگه. حوصله این آدما با ک... و شراشونوم ندارم.طرف یا همین شر و ورا اعتماد بنفسش رفته بالای صدهزار که نگو و نپرس .می بینیش خندت می گیره. ای بابا این داره به چیش می نازه  سبز خودشم باورش شده یه پخی هست. ولی من که دارم  میبینم هیچ پخیم نیستا.

آخ گاهی دلم میخواد برم بهش بگم بس کن دیگه ملت دارن بهت میخندن.

البته آدم احمقم زیاد پیدا می شه باورشون بشه ها که طرف یه پخی هستا.

به این می گن اثر تلقین بردیگران. اعتماد بنفس کاذبتو ببر بالا اعتماد بنفس طرفتو بگیر.

 

+نوشته شده در دوشنبه ٤ شهریور ۱۳۸٧ساعت۳:٢۱ ‎ب.ظتوسط لیلا | نظرات ()