بربادرفته

هی بزگیتو شکر.
می گما این بنده ات چقدر رنگ و وارنگ و جور واجورن.یکی نمی دونی بهش بگی انسان یا ابلیس.یکی صد رحمت به پست آشغال و کثافت. یکی معصوم و پاک.یکی اونقدر بد جنس که برای رسیدن به مقصودش حاضره همه چیو زیر پا بذاره و همرو له کنه.یکی مهربون با قلبی بزرگ.
من موندم حیرون بین این آدمکهات. با قدرت تشخیصی که هیچ ازش نمونده.
ما را از شر شیاطین انسان نما دور بدار.


پ ن: بعد حدود ۲۰ ساعت خواب  پیاده روی توی یه هوای بهاری  در کنار دوست عزیزی چه حال آدمو جا میاره.مدتها بود پیاده روی به این توپی نداشتیم.

+نوشته شده در جمعه ۳٠ فروردین ۱۳۸٧ساعت۱٠:٤٧ ‎ب.ظتوسط لیلا | نظرات ()