نگفتمت

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.


نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟!


در این سراب فنا چشمه حیات منم


وگر به خشم روی صد هزار سال زمن


به عاقبت به من آیی که منتهات منم

/ 21 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
طناز

سلام خانومی خیلی دلنشین بود.

b-m

کجایی؟؟؟؟؟؟؟؟

حمید

و شهر را خبر نکن که اين که من گويم جنون نداند و يادگارم کن به ديوارهاي هيچ و بنويسانم و بگو ديوارها را به زير پاهايت دراز کنند خود را به سوي آسمان مثل هميشه ها بدرازان کسي نداندمان من آماده ام

مورچه

شما باید رشته تون ریاضی باشه! [لبخند]

واکسی

نگفتی...

ghazvini boy

salam lila junnnnnnnnnnnnnn chetory toooooo kheili veblage bahal va tooppi dar koli hal kardam rasti shomare bedam

روان پریش

شعر قشنگی بود لیلا جون. پرنده هر جا که بپره باز به آشیون خودش برمیگرده.

امیررضا

سلام چطوری؟ قشنگ بود از کی بود؟ دلم برای وبلاگ تنگ شده! نمی رسم :( نمی رسم! حالت خوبه؟