ما زیاران چشم یاری داشتیم

 

===========

تو شرایط عادی همه هستن...همه خوبن...توی خوشیها هم همینطور...ولی درست در لحظاتی که داری شرایط بدی رو می گذرونی...وقتایی که احتیاج به آرامش...یا یه پناه ...اونوقته که هیچ کس درکت نمی کنه...همه خودخواهی های خودشونو دارن...هر کی فکر خودشه...هیچ کی نیست همراهیت کنه...کنارت باشه...پناهت باشه...همراهت باشه...یه لحظاتی از خودخواهی اش بگذره...بخاطر تو...آدما اینجور مواقع هست که خودشونو نشون می دن...عوض اینکه مرحم زخمت باشن...یه دردی به دردات اضافه می کنن...پشتت یهویی خالی میشه....اونوقته که باید بفهمی که اشتباه کردی ...عزیز ترین کستم فکر خودشه...حتی اگه بگی بدادم برس ...انگار نه انگار که صدایی میشنوه....ولی تو انتظار داری...یه انتظار احمقانه...این خیلی درد داره...خیلی.

/ 7 نظر / 11 بازدید
مینو ماندگار

خیلی وقتا حتی هیچکس نمیفهمه که یه هم دل میخوای....

مینو ماندگار

موفق باشی

امیر

بله دردناکه، قبول دارم! ولي همه اينجوري نيستند. حالا چي شده دوست جون؟ كمكي از من بر مياد؟؟؟[نگران]

کارمن

ای بسا رحمت که با یک نقطه زحمت میشود بجنگ مثل همیشه همیشه تنها جنگیدی اینم روش یاد بگیر از باباتم توقع نداشته باشی و درک کن که تمام آدما بیمارن اونوقت راحت میتونی آدمارو بپزیری

هامون

میدونی عوضش وقتی توی اینجور شرایط از پس مشکلت بر می ایی چه لذتی داره؟

ارژنگ

اشتباه می کنی. آدما تقریبا همون شکل ثابت می مونن. فقط ما توی شرایط عادی متوجه نیستیم که چه مخلوقات ترسناکی دور و برمون هستن و همینطور باهاشون زندگی می کنیم. ولی وقتی واقعا بهشون نیاز پیدا کریدم تازه می فهمیم که چقدر تنها هستیم. اون خودخواهی ها در شرایط عادی هم هست . ولی چون ارضا می شه ، قابل لمس نیست. در شرایط نا متعادل فقط به شدت خودشون رو نشون می دن. تاریخ بشری حسابی گل کاشته. آدما هزاران سال زندگی کردن و پیشرفت دنیای روانیشون اصلا چشم گیر نیست. باعث تاسف و تعجبه.